Η διοργανωτές (Destination Trail) είχαν προμηθεύσει τον σταθμό Bridger Jack με επιπλέον εφόδια πριν από την κακοκαιρία. Οι εγκλωβισμένοι διέθεταν θερμαινόμενες σκηνές, ζεστό φαγητό και πόσιμο νερό. Οι διοργανωτές ζήτησαν επίσης από τα πληρώματα υποστήριξης να μην επιχειρήσουν να προσεγγίσουν το σημείο με δικά τους οχήματα, συντονίστηκαν με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και, μετά από αναγνώριση της περιοχής, οργανώθηκε η απομάκρυνση με λεωφορεία. Την Κυριακή όλοι οι εγκλωβισμένοι είχαν απομακρυνθεί με ασφάλεια.

Παράλληλα, η διοργάνωση ακυρώθηκε, καθώς οι προβλέψεις έδειχναν περαιτέρω επιδείνωση του καιρού, ενώ είχαν αναφερθεί σταθμοί που παρασύρονταν από τον άνεμο, καθώς και πτώσεις δέντρων.

Τα θετικά όπως αναφέρονται στα αμερικανικά media: Υπήρχαν διαθέσιμα εφόδια και προστατευμένος χώρος αναμονής, έγινε άμεση συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές, αποφεύχθηκαν επικίνδυνες ιδιωτικές προσεγγίσεις πληρωμάτων και οργανώθηκε συντεταγμένη απομάκρυνση. Η τελική απόφαση ακύρωσης έβαλε την ασφάλεια πάνω από τον αγώνα.

Το ερώτημα που διατυπώθηκε από κάποιους: Έπρεπε η διακοπή να είχε αποφασιστεί νωρίτερα; Η Andrea Christensen, pacer αθλητή, περιέγραψε εξαιρετικά ολισθηρές ανηφόρες και κατηφόρες, με συνθήκες που την έκαναν να θεωρεί ότι ο αγώνας έπρεπε να ακυρωθεί. Αυτό φυσικά δεν αποδεικνύει από μόνο του καθυστέρηση των διοργανωτών, αλλά θέτει ένα ουσιαστικό ζήτημα για το πότε οι ενδείξεις κινδύνου στα μονοπάτια πρέπει να οδηγούν σε οριστική διακοπή.

Πάντως, η γενική αίσθηση είναι ότι η διαχείριση του εγκλωβισμού και της απομάκρυνσης των αθλητών ήταν αποτελεσματική. Η έγκαιρη αναγνώριση του κινδύνου όμως είναι εξίσου σημαντική με την αντίδραση όταν το περιστατικό έχει ήδη συμβεί. Στις υπεραποστάσεις βουνού, η εμπειρία, ο εξοπλισμός και η αντοχή έχουν τα όριά τους. Και όταν το βουνό δείχνει ότι τα πράγματα αγριεύουν, προφανώς κανένας τερματισμός δεν αξίζει το ρίσκο.

Δημήτρης Τρουπής

Πηγές: The Salt Lake Tribune, KSL, Destination Trail.