Αρχική>Αγώνες>MOUNTAIN>Χορτιάτης είσαι!


Χορτιάτης είσαι!

Κατεβαίνεις με 5.20 το χιλιόμετρο. Φύλλα πεσμένα, πέτρες και κορμοί. Οξιές, νεροφαγώματα. Μπροστά σου τέσσερεις συναθλητές, ακολουθείς. Είσαι ένα τρένο στην κορυφογραμμή, τους προσπερνάς και ανεβάζεις. Τώρα πας με 5 το χιλιόμετρο, σαν τρελός μέσα στο δάσος, κόβεις απότομα δεξιά πάνω στην ανηφόρα και περπατάς 200 μέτρα, πίνεις νερό, βρίζεις και βγαίνεις στο χωματόδρομο. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά ο πόνος στις γάμπες και η ανάσα σου σαν ιερό μάντρα, σαν προσευχή. Ο Χορτιάτης λίγο πιο κάτω. Ιστορικός και αγέρωχος, ψηλά μακριά από τη Θεσσαλονίκη.

Έχουμε αλλάξει 5 είδη τερέν. Αυτό είναι ο αγώνας Χορτιατης trail run. Ποικιλόμορφος, Έχει λίγο Ενιπέα, λίγο Υμηττό, έχει δασικό, έχει φύλλα να γλιστράνε αλλά έχει και πέτρες να σε στείλουν ορθοπεδικό. Έχει και μια ομάδα ανθρώπων που το οργανώνουν και το προσέχουν με αγάπη και όρεξη να μαζέψουν κόσμο σ’ αυτό το όμορφο βουνό που μετράει πληγές. Άγνωστα πρόσωπα για μένα, χαβαλές στη γραμματεία, χαλαρή κατάσταση έξω στο δρόμο. Επικρατεί μια παρεϊστικη διάθεση που μ’ αρέσει πολύ ύστερα από μια κουραστική νύχτα στη Θεσσαλονίκη και με φτιάχνει να τρέξω με όρεξη.

 

 

Ο αγώνας αρχίζει σε τσιμέντοδρομο αλλά μπαίνει γρήγορα στο δάσος. Ανεβαίνουμε αρκετά και αρχίζουν τα μονοπάτια. Η χαρά του ορεινού τρεξίματος δηλαδή. Ανεβαίνω δυνατά και περνάω δεξιά αριστερά δίπλα στο ρυάκι. Διψάω πολύ. Το νερό που κυλάει σε ξεδιψάει αλλά μαλακώνει και τις πονεμένες ψυχές. Από μακριά ακούγονται τα moto cross, καλά κάνουν, hobby τους είναι αλλά εμένα με ενοχλεί ο θόρυβος. Μας προσέχουν, δεν κάνουν επικίνδυνα πράγματα κοντά μας. Επάνω δεξιά ένα τεράστιο radar και στο μυαλό μου στριφογυρνάνε οι Pearl Jam να τραγουδούν για την παγκόσμια αυτοκτονία μας. Μια συναθλήτρια με προσπερνάει με έναν αργό, ταπεινό ρυθμό. Τους ζηλεύω αυτούς, πάνε έτσι 20 χιλιόμετρα, δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Φτάνουμε στο «Γλειμμένο», ένα καρφί με αρκετή υψομετρική, Αριζόνα τελείως. Πάμε για το σταθμό όπου ακούμε σφυρίχτρες, οι εθελοντές είναι εκεί και έχουν απ’ όλα. Ενεργειακό ποτό, νερό, αλμυρά και γλυκά. Έχουν περάσει 140 άτομα ήδη αλλά όλα φαίνονται οργανωμένα.

 

 

Και κάτω στο θολό πρωϊνό, η Σαλόνικα και ο Θερμαϊκός. Η Θεσσαλονίκη με τα γούστα της, τα μαγαζιά της, με την αέναη κίνηση, τις ωραίες γυναίκες και τις ομάδες της, με την ιστορία της, με τον Καββαδία να λέει ότι «της πρέπει το καράβι», με τα Ξύλινα Σπαθιά να βάζουν «φωτιά στο λιμάνι». Το Σάββατο πριν τον αγώνα περπάτησα στους δρόμους της πιο πολλά χιλιόμετρα από όσα έτρεξα την Κυριακή.

 

 

Κατεβαίνω το δασικό δρόμο, χώμα και πέτρες. Πρέπει να κρατηθώ γιατί είμαι μόλις στο 10ο χιλιόμετρο και ήρθα για προπόνηση. Έλα, όμως, που είμαι εδώ, υγιής και όρθιος! Για να τρέξω όσο είμαι ζωντανός και να μπω στο επόμενο μονοπάτι. Από μακριά ακούω κλαρίνο και τα πόδια πετάνε. Έχω ακούσει βιολί στον Όλυμπο, Γκάιντα στον Υμηττό και τώρα κλαρίνο στο Χορτιάτη. Βρίσκω ένα συναθλητή, το Χάρη. «ποιο έπαιζε ρε φίλε;» «Το έχετε γεια βρυσούλες!» «Όχι, το σαν πας στην Καλαμάτα». Δεν είναι τίποτα, το γαλακτικό οξύ θα φταίει. Συμφωνούμε και κατεβαίνουμε με ένα τρελό ρυθμό σε ένα νεροφαγωμένο μονοπάτι. Συζητάμε και τα πόδια ανεβοκατεβαίνουν σαν πιστόνια. Ανηφόρα ξανά. Δασικός και μονοπάτι. Επικρατεί χαβαλές. Προσπερνώ μυθικό συναθλητή που αναρωτιέται γιατί δεν τελειώσαμε καθώς νόμιζε ότι ο αγώνας ήταν 9 χιλιόμετρα. Προσφερόμαστε να του δώσουμε νερό ή μπάρα. «Πάμε», μας λέει, «Δεν πειράζει». Τι να πειράζει; Είμαστε ωραίοι ως δρομείς σε έναν αγώνα γρήγορο, βατό, οργανωμένο, φιλικό προς το νέο δρομέα.

 

 

Επιστροφή από τον ίδιο δρόμο και το κλαρίνο παίζει Παπάζογλου. Πόσο πιο Θεσσαλονικιός να νιώσω. Αχ Ελλάδα σ αγαπώ. Αχ Χορτιάτη σ αγαπώ. Θα του έσφιγγα το χέρι αλλά την είχα ακούσει στερεοφωνικά γιατί τελείωνε η δεύτερη ανηφόρα. Ξανά στο σταθμό για νερό και μπανάνα. Και πάλι υπήρχαν απ’ όλα παρά το γεγονός ότι πέρασαν δυο φορές τόσοι αθλητές.

 

 

Μπαίνουμε σιγά σιγά στο δάσος για την επιστροφή. Ο χειμώνας ήταν πιο βαρύς και αυτό φαίνεται. Η εικόνα είναι χειμωνιάτικη, η μέρα ανοιξιάτικη και στην καρδιά μας καλοκαίρι. Από μακριά ακούμε κάποια παρέα που κάνει στην άκρη και επευφημεί τους δρομείς. Είμαστε στο καταφύγιο του Χορτιάτη, παρέες, ζευγάρια, περιπατητές, μηχανές και αυτοκίνητα. Τα ρούχα βγαίνουν, έχει πια ζέστη. Θέλω να νιώσω κάθε σπιθαμή της φύσης στο σώμα μου. Ο Χορτιάτης σε αυτό το σημείο είναι δαιδαλώδης, πρέπει να προσέχεις τη σήμανση αλλιώς πας για Ασπροβάλτα. Νεροφαγώματα, πουρνάρια, παρέες συναθλητών. «Υπάρχει μια τελευταία ανηφόρα» μου λένε. Αυτά κάνουν οι διοργανωτές για να μας πορώνουν, λέω μέσα μου. Κατεβαίνουμε πια στον τσιμεντόδρομο. Παιδιά που παίζουν και ηλικιωμένες κυρίες. Συναθλητές που τερμάτισαν και σου λένε ένα καλό λόγο πριν τον τερματισμό.

 

 

Στον τερματισμό, «ζεστό» ξύλινο μετάλλιο, κρεατόσουπα και γλυκό. Όταν ο οργανωτής αγαπάει αυτό που κάνει, χαλάλι το κόστος. Θα ξαναπάω και θα πάρω κι άλλους από Αθήνα την επόμενη φορά. Θα έβαζα ακόμα ένα σταθμό με νερό και θα σηματοδοτούσα  συγκεκριμένα σημεία λίγο νωρίτερα ώστε να μην αμφιβάλλει ο αθλητής για τη διαδρομή του. Μετά το πέρας του αγώνα, «ο Χορτιάτης φαίνεται να είναι γαλανός» και έχει τις απαραίτητες ταβέρνες για τα περαιτέρω.

 

 

Αντί επιλόγου, να αφιερώσω το κείμενο στον πατέρα μου που απεβίωσε πριν δέκα μέρες. Για το ποδόσφαιρο που παίξαμε, για τα βουνά που περπατήσαμε. Για πάρτη σου ρε πατέρα!

Σχόλια   

 
+3 0 # Aris Gavrielatos 07-03-2017 14:59
Μολις εμαθα οτι ο Δημητρης επαιζε Σαξοφωνο Σοπρανο. Εχω ηδη ζητησει συγνωμη αν και νομιζω οτι θα με καταλαβει. Αρης
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+3 0 # ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ 08-03-2017 11:45
Eυχαριστώ πολύ Άρη! Ένα μεγάλο Ευχαριστώ σε όλους τους αθλητές που μου πρόσφεραν τα θερμά τους χαμόγελα... Ελπίζω να "επενδύσω" μουσικά κι άλλους αγώνες στο μέλλον...
Δημητρός.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+3 0 # Καιάφας Στυλιανός 11-03-2017 21:58
Ευχαριστούμε πολύ Δημήτρη,εκτός απο δείκτης στο μονοπάτι εμψύχωνες τους αθλητές με την μουσική σου,δίνοντας εναν τόνο διαφορετικό στον αγώνα,και του χρόνου σε θέλουμε κοντά μας.

Στυλιανός Καιάφας
Τεχνικός Διευθυντής του αγώνα.
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
+2 0 # DIMITRIOS ARGYR 07-03-2017 14:54
Μπράβο στους διοργανωτές πατριώτες μου.
Και μπράβο στον Αρη τον συναθλητή στο Νταμάρι και στον Υμηττό για το κείμενό του!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • Πάρνηθα 2007-2017: Οδοιπορικό του WWF (1 Δημοσιεύσεις)
    • Ντοκιμαντέρ WWF «Πάρνηθα:10 χρόνια μετά» Με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων από τη μεγάλη πυρκαγιά στην Πάρνηθα που συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, το WWF δημιούργησε ένα μικρής διάρκειας
    • stibens1967
    • 26/06/2017 23:46
    • Πωλούνται καινούρια SALOMON XA LITE EU44 (1 Δημοσιεύσεις)
    • Πωλούνται τα συγκεκριμένα βουνίσια salomon αφόρετα, 44EU νούμερο, χρώματος μπλε/μαύρο, τιμή 85€ με δικά μου τα μεταφορικά. Όποιoς ενδιαφέρεται μπορεί να βρει στο dimitriskal@icloud.com για να στείλω
    • dimirunner
    • 26/06/2017 17:39
    • trail running εξοπλισμός (1 Δημοσιεύσεις)
    • 1. Tecnica inferno x lite 2.0 - size 42 (με λίγα χλμ) - 60ευρώ 2. Marmot spire gore tex jacket - size small (άριστη κατάσταση) - 90ευρώ konstant.ef@gmail.com 6973530967 Kostas
    • konstantinos.ef
    • 25/06/2017 15:45

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η μαγεία του Αndros Trail Race επιστρέφει!

Η μαγεία του Αndros Trail Race επιστρέφει!

Το Andros Trail Race είναι ένα ταξίδι στην ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας μέσα από έναν αγώνα ορεινού τρεξίματος. Αποτελεί μια πρόκληση για τις Κυκλ...

Advendure © 2001-2013

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration