Αρχική>Αγώνες>MOUNTAIN>Sifnos Trail Race 2018: Το διπλό πρόσωπο του Ιανού!


Sifnos Trail Race 2018: Το διπλό πρόσωπο του Ιανού!

Εύλογα θα αναρωτηθείτε διαβάζοντας τον τίτλο του άρθρου, τι δουλειά έχει ο διπρόσωπος Θεός των Ρωμαίων, με την Σίφνο και το Sifnos Trail Race; Ο Ιανός συμβολίζει την έναρξη, την αρχή μιας προσπάθειας, σαν αυτή που ξεκίνησε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο και έφερε το ορεινό τρέξιμο στο νησί των ποιητών, των γραμμάτων και των τεχνών, της γαστρονομίας και της αγγειοπλαστικής. Ο Ιανός όμως ήταν και διπρόσωπος, σαν την ίδια την διοργάνωση που είχε στην μια όψη του νομίσματος την ομορφιά της Σίφνου, των μονοπατιών της, την αρτιότητα σε κάθε λεπτομέρεια, το κέφι και τον ενθουσιασμό και στην άλλη πλευρά την σκληρότητα και την ιδιαίτερη αγριάδα του αγώνα των 30 χιλιομέτρων, που την νιώσαμε στο πετσί μας σε κάθε μέτρο της διαδρομής. Όποια πλευρά όμως του νομίσματος και να κοιτάξεις, αυτό που μας έμεινε σαν τελική αίσθηση είναι ότι στην Σίφνο γεννήθηκε μια διοργάνωση που κοσμεί κυριολεκτικά το καλεντάρι των αγώνων ορεινού τρεξίματος της χώρας μας και που κάθε αθλητής πρέπει να δοκιμάσει κάποια στιγμή στο μέλλον.

 

Έχουμε επισημάνει πολλές φορές ότι αυτό που τελικά είναι το σημαντικότερο στοιχείο που κάνει μια διοργάνωση να ξεχωρίζει είναι η αισθητική των διαδρομών της, τα τοπία που διασχίζει ο αθλητής και οι εικόνες που θα αποτυπωθούν στο μυαλό του και την ψυχή του όταν ο αγώνας θα αποτελεί μια ανάμνηση. Και οι δυο διαδρομές του Sifnos Trail Race (30Κ & 10Κ) μας άφησαν εντυπωσιασμένους με την ομορφιά τους, άλλωστε η μικρή διαδρομή αποτελούσε κομμάτι της μεγάλης αλλά με την ανάποδη φορά, κάτι που άλλαζε εντελώς το σκηνικό και αυτό που βιώνει ο αθλητής συμμετέχοντας.

 

 

Η ιδέα μάλιστα να διασταυρώνονται οι αθλητές των δυο αγώνων μέσα στην Απολλωνία και τον Αρτεμώνα προσέθεσε τα στοιχεία της ενθάρρυνσης και του ενθουσιασμού, τόσο για τους αθλητές των 10Κ που τερμάτιζαν σε λίγη ώρα την προσπάθεια τους, όσο και για τους αθλητές των 30Κ που έπαιρναν δύναμη για τη δύσκολη συνέχεια.

 

 

Η αρχική ανάβαση μέχρι τον Άγιο Συμεών (2,5 Km) ήταν εντυπωσιακή καθώς σκαρφαλώναμε προς το γραφικό εκκλησάκι, έχοντας απίστευτη θέα στην θάλασσα και τις Καμάρες. Το χωμάτινο μονοπάτι διαδεχόταν μια πορεία σε βράχια διαφόρων σχηματισμών που προσέθετε αγριάδα και έκανε την ανάβαση συναρπαστική. Ο ήχος της καμπάνας που μας καλωσόριζε ψηλά στο εκκλησάκι έδινε μια γιορτινή αίσθηση στην δύσκολη προσπάθεια. Το παγωμένο νερό στον σταθμό της κορυφής ήταν η πρώτη επιβράβευση μιας δύσκολης αναμέτρησης με τα χιλιόμετρα και κυρίως με το πεδίο των μονοπατιών του αγώνα.

 

 

Αφήνοντας πίσω το εκκλησάκι του Αγίου Συμεών κατηφορίσαμε από ένα καλντερίμι – υπέροχο δείγμα της τέχνης των κτιστάδων του νησιού - διασχίσαμε όμορφα χωμάτινα μονοπάτια μέσα σε ξερολιθιές, ποταμιές και λιβάδια μέχρι να φτάσουμε στον Αρτεμώνα, την Απολλωνία και τα Φυρόγια. Σε αυτό το τμήμα  πήραμε ανάσες αλλά και πολλές όμορφες εικόνες από την ενδοχώρα και τα γραφικά χωριά της Σίφνου.

 

 

Αξίζει ξεχωριστής αναφοράς η στήριξη από τους κατοίκους αλλά και τουρίστες που βρίσκονταν στα χωριά και χειροκροτούσαν θερμά την προσπάθεια μας. Να που κάτι δείχνει να αλλάζει και στην Ελλάδα σε σχέση με αγώνες του εξωτερικού και μετά τη Νάξο και στη Σίφνο είδαμε πολύ κόσμο να υποστηρίζει τον αγώνα στη διαδρομή.

 

 

Μετά τα Φυρόγια στο 9ο χιλιόμετρο το τοπίο άλλαζε και πάλι δραματικά. Το ανηφορικό χωμάτινο μονοπάτι μέσα σε θάμνους δεν άφηνε πολλά περιθώρια για “αέρα” και θέα, αλλά οδηγούσε τελικά μετά από μια ξαφνική στροφή σε πέτρινα σκαλιά που είχαν κατάληξη τον Προφήτη Ηλία μετά από μερικές εκατοντάδες μέτρα. Η θέα του επιβλητικού μεγάλου μοναστηριού ψηλά σε συνδυασμό με το γαλάζιο του Αιγαίου χαμηλά αριστερά μας και την πέτρα που “βασίλευε” δίπλα μας, πρόσφεραν πανέμορφες εικόνες. Η είσοδος στο Μοναστήρι στο 12ο χιλιόμετρο για ανεφοδιασμό μας προστάτευε από τον άνεμο μέχρι να βγούμε και πάλι στην διαδρομή … της κορυφογραμμής.

 

 

Τα επόμενα 3 χιλιόμετρα ήταν πραγματικά κάτι το ξεχωριστό και πρόσδιδαν στοιχεία extreme στον αγώνα, αλλά κυρίως έδιναν απίστευτες εικόνες αριστερά και δεξιά μας, καθώς κινούμασταν στα ψηλότερα μέρη του νησιού. Η πορεία μας ήταν πάνω σε ογκόλιθους και πέτρες με χάσματα, άλλοτε σταθερούς και άλλοτε κινούμενους. Αριστερά το γαλάζιο της θάλασσας και δεξιά το νησί από ψηλά.

 

 

Τρία χιλιόμετρα σαν ένα δύσκολο “παιχνίδι” μιας διάσχισης που σε αποζημίωνε με την καταπληκτική της θέα. Δεν χωρούσαν βιασύνες εδώ. Άλλωστε ποιος να βιαστεί όταν απολαμβάνει ένα τέτοιο πανέμορφο θέαμα;

 

 

Στο Δροσερό η πορεία στα βράχια της κορυφογραμμής ολοκληρώθηκε και το τοπίο άλλαξε και πάλι, οδηγώντας μας από μια κατάβαση σε τεχνικό μονοπάτι σε μια άγρια, απομονωμένη περιοχή του νησιού (περιοχή Natura), την Παναγιά Τόσο Νερό στο 16ο χιλιόμετρο της διαδρομής. Γύρω μας δάση κέδρων και η θέα στην θάλασσα μακριά να ξεκουράζει το μάτι, ενώ και πάλι ηχούν στ’ αυτιά μας οι καμπάνες της υποδοχής. Μετά το εκκλησάκι η διαδρομή ανέβαινε και πάλι σε μονοπάτι, άλλοτε χωμάτινο και άλλοτε πάνω σε μεγάλες πέτρινες πλάκες, αλλά πάντα με κέδρους ολόγυρα και την ζέστη του μεσημεριού να γίνεται αποπνικτική. Καθώς περνούσαν τα χιλιόμετρα οι κλίσεις εξομαλύνονταν και η διαδρομή εναλλασσόταν σε χωμάτινα μονοπάτια, ελάχιστο χωματόδρομο και παραδοσιακά καλντερίμια, μέχρι να βγει και πάλι στα Φυρόγια στο 23ο χιλιόμετρο.

 

 

Η άσφαλτος για περίπου 1.300 μέτρα ξεκούραζε τα πόδια μέχρι να βγούμε στην τελευταία ανάβαση για τον Αη Λευτέρη στο 26ο χιλιόμετρο, διασχίζοντας αγροτικές περιοχές του νησιού. Τα πέτρινα σκαλοπάτια κυριαρχούσαν στο τελευταίο φιδωτό μονοπάτι που οδηγούσε στο μοναστήρι με τη θέα στην ενδοχώρα της Σίφνου. Μετά το μοναστήρι το τοπίο άλλαζε και πάλι, ενώ το εύκολο χωμάτινο μονοπάτι τραβέρσαρε την πλαγιά με την θέα χαμηλά όμορφη (ξεχώριζε μια μεγάλη σπηλιά!) μέχρι τους κέδρους στον Κάψαλο. Από εκεί ξεκίναγε μια πολύ τεχνική και εντυπωσιακή κατάβαση με highlight την Μαύρη Σπηλιά και στο βάθος χαμηλά τις Καμάρες. Έχοντας φτάσει σε αυτό το σημείο, με την μεγάλη δυσκολία της διαδρομής και την ζέστη, δεν ξέρω αν τελικά ο στόχος μέσα μας ήταν μόνο η γραμμή τερματισμού διασχίζοντας την αμμουδιά ή και η βουτιά στη λαχταριστή και δροσερή θάλασσα και οι μπύρες που θα ακολουθούσαν! Ας τα προσθέσουμε και αυτά λοιπόν στην ομορφιά της διαδρομής!

 

Ο αγώνας των 10 χιλιομέτρων ακολουθούσε ακριβώς την αντίστροφη πορεία του μεγάλου αγώνα, μέχρι τον τερματισμό στην Απολλωνία. Πανέμορφη διαδρομή που στέκεται άνετα ως ανεξάρτητος αγώνας και όχι απλά σαν συμπληρωματικός της διοργάνωσης. Στην αρχική ανάβαση προς τη Μαύρη Σπηλιά οι αθλητές είχαν την ευκαιρία να βλέπουν όχι μόνο τη θέα της θάλασσας και των Καμαρών, αλλά και τους συναθλητές τους των 30 Κm που ανέβαιναν στο απέναντι βουνό προς τον Άγιο Συμεών. Μετά την απαιτητική ανάβαση η διαδρομή γινόταν γρήγορη και τερμάτιζε σε όμορφο κλίμα στην πανέμορφη Απολλωνία. Πιστεύουμε ότι έτσι πρέπει να παραμείνει, μιας και βάζει και άλλα μέρη και χωριά του νησιού στην εξίσωση, ενώ δίνει την ευκαιρία διασταύρωσης των αθλητών των δυο διαδρομών, κάτι που μας άρεσε ιδιαίτερα.

 

 

Άγρια τοπία σε απομονωμένες περιοχές, μονοπάτια που πρoσφέρουν μοναδική θέα στο γαλάζιο του Αιγαίου αλλά και την ενδοχώρα του νησιού, τα κατάλευκα μοναστήρια της Σίφνου που μας υποδέχονταν, τα γραφικά καλντερίμια μέσα στα παραδοσιακά χωριά, η καινοτόμα και “παιχνιδιάρα” διάσχιση της κορυφογραμμής, η κατάληξη στην αμμουδιά και την θάλασσα … Ναι, το Sifnos Trail Race και ιδιαίτερα ο μεγάλος αγώνας των 30 Km είναι κάτι ιδιαίτερα ξεχωριστό και κορυφαίο από άποψη αισθητικής και ομορφιάς όσο αφορά τους αγώνες ορεινού τρεξίματος στη χώρα μας.

 

 

Τι θα λέγαμε όμως για το βαθμό δυσκολίας, ιδιαίτερα της μεγάλης διαδρομής; Χμμμμμ …. Καθώς πλησίαζα προς τον τερματισμό σκέφτηκα ότι εδώ ταιριάζουν εκείνα τα παλιά αγαπημένα comics του Asterix, όπου πάντα στην τελευταία σελίδα υπήρχε μια εικόνα ενός ταλαίπωρου Ρωμαίου στρατιώτη, γονατισμένου στο έδαφος με μια ασπίδα και ένα δόρυ σπασμένα στο κεφάλι του, να βλέπει αστράκια στον ουρανό και να μονολογεί: “Μα μας είχαν πει ότι θα περνούσαμε ωραία!!!”…

 

 

Η διαδρομή λοιπόν των 30Κ του Sifnos Trail Race είναι εξαιρετικά μεγάλης δυσκολίας, τόσο σαν προσπάθεια αφού μιλάμε για σχεδόν +2.000 μέτρα συνολικής θετικής υψομετρικής διαφοράς με τέσσερις μεγάλες ανηφόρες συνολικά στην διαδρομή, όσο και λόγω της ιδιαίτερα τεχνικής διαδρομής. Ξεκινώντας από το σκαρφάλωμα προς τον Άγιο Συμεών με τα σχεδόν +500 μέτρα θετικής υψομετρικής διαφοράς από την αρχή κιόλας του αγώνα και καταλήγοντας στο πολύ τεχνικό και απότομο μονοπάτι της τελικής κατάβασης για τις Καμάρες.

 

 

Η δε κορυφογραμμή μετά τον Προφήτη Ηλία, όπου για περίπου 3 χιλιόμετρα ισορροπούσαμε πάνω στους ογκόλιθους και τις πέτρες, προσέθετε και στοιχεία extreme στον αγώνα. Κερασάκι στην τούρτα της δυσκολίας, η ζέστη που επικρατούσε σε μεγάλο κομμάτι της προσπάθειας μας. Πιστεύω ότι είναι ο δυσκολότερος αγώνας σε αυτές τις αποστάσεις  - και μέχρι τον ορεινό μαραθώνιο – στην χώρα μας. Ευτυχώς μετά τον τερματισμό υπήρχαν μόνο βουτιές στη θάλασσα, παγωμένες μπύρες και ένα καταληκτικό party το βραδάκι στο Folie Bar όπου επιστρέφοντας σε αυτά που λέγαμε για τον Asterix, δεν υπήρχε ούτε εδώ ο Κακοφωνίξ, αλλά μόνο ωραία μουσική και πολύ κέφι!

 

Η δυσκολία του δεκαριού εντοπιζόταν μόνο στην πρώτη επίπονη ανάβαση προς την Μαύρη Σπηλιά, ενώ μετά ο αγώνας ρολάριζε όμορφα μέχρι τον τερματισμό στην Απολλωνία.

 

 

Ο καθαρισμός των μονοπατιών ήταν πολύ καλός και είχε γίνει εξαιρετική δουλειά σε κομμάτια που άνοιξαν για πρώτη φορά, όπως η ανάβαση στην αρχή για τον Άγιο Συμεών, αλλά και το μονοπάτι για τον Προφήτη Ηλία που δεν ακολουθούσε το κλασσικό καλντερίμι για το μοναστήρι. Εξαιρετική ήταν και η σήμανση (άλλωστε και το Sifnos Trails έχει κάνει εξαιρετική δουλειά γενικότερα στα μονοπάτια της Σίφνου) η οποία μας εντυπωσίασε κατά μήκος της δύσκολης κορυφογραμμής μέσα από τις πέτρες, αλλά και η παρουσία εθελοντών – δεικτών σε όλες τις διασταυρώσεις (και υπήρξαν αρκετές) που όχι μόνο βοηθούσαν αλλά ενθάρρυναν κιόλας την δύσκολη προσπάθεια μας. Μια συνολική λοιπόν δουλειά στα υψηλά επίπεδα που μας έχει συνηθίσει ο  Νίκος Κωστόπουλος που είχε την Τεχνική Διεύθυνση του Sifnos Trail Race, αλλά και των ανθρώπων σαν τον Γιώργο Ζαμπέλη και τους υπόλοιπους εθελοντές που "ετοίμασαν" το έδαφος για να τρέξουμε.

 

Οι σταθμοί ανεφοδιασμού είχαν όλα  τα καλούδια και το μόνο παράπονο που είχαν οι άνθρωποι που τους επάνδρωναν ήταν ότι οι περισσότεροι αθλητές δεν … έτρωγαν .. αφού η ζέστη τους έκανε να θέλουν σχεδόν μόνο υγρά! Να τονίσουμε εδώ ότι αν υπολογίσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εθελοντών συμμετείχαν για πρώτη φορά σε αγώνα ορεινού τρεξίματος, το ότι όλα λειτούργησαν σε τέτοιο υψηλό βαθμό, δείχνει την ποιότητα της διοργάνωσης και το πόσο σοβαρά είχαν πάρει την δουλειά που έπρεπε να επιτελέσουν. Αξίζουν συγχαρητήρια!

 

 

Πολλές και σημαντικές οι παροχές της διοργάνωσης. Ενδεικτικά να αναφέρουμε την σημαντική έκπτωση στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, σε ταβέρνες και εστιατόρια του νησιού, την τσάντα των αθλητών με το πολύ όμορφο buff στα γαλάζια χρώματα του Αιγαίου, την ηλεκτρονική χρονομέτρηση με δυο ενδιάμεσα σημεία στο 9ο και στο 21ο Km από την Chronosystems του Σίμου Παπαγεωργίου, το πολύ ωραίο pasta party στην ταβέρνα του Αργύρη στην ακροθαλασσιά όπου έγινε και η τεχνική ενημέρωση, το party με free ποτό στο Folie Bar μετά τον αγώνα, την υποδοχή των αθλητών με νησιώτικη μουσική από συγκρότημα, αλλά και τους παραδοσιακούς χορούς στις απονομές. Μας άρεσε επίσης ο χώρος που είχε επιλεγεί για τις απονομές, αλλά και το κέφι που επικρατούσε.

 

Για το μετάλλιο του Sifnos Trail Race θα κάνουμε ειδική αναφορά. Είναι από τα ωραιότερα που έχουμε δει σε αγώνα ορεινού τρεξίματος, όχι μόνο στη χώρα μας. Πήλινο, μεγάλο σε μέγεθος, απεικονίζει ένα στατήρα (αρχαίο νόμισμα) από τις αρχές του 5ου αι π.Χ. Αυτό που το κάνει δε περισσότερο ξεχωριστό και δείχνει την προσοχή στην λεπτομέρεια και την ποιότητα, είναι ότι δεν συνοδεύεται από μια απλή κορδέλα της σειράς, αλλά από δερμάτινο κορδόνι! Είναι αντάξιο της μεγάλης δυσκολίας του αγώνα, της προσπάθειας των αθλητών και της μεγάλης ιστορίας της Σίφνου που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πολλά συγχαρητήρια στον Αντώνη Καλογήρου και την Sifnos Stoneware για τον σχεδιασμό και την δημιουργία αυτών των μοναδικών μεταλλίων.

 

 

 

Στο αγωνιστικό κομμάτι, στον μεγάλο αγώνα των 30K μεγάλος νικητής ήταν ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος με επίδοση 3.35.05. Στην δεύτερη θέση του βάθρου ανέβηκε ο Σταμάτης Χατζησταύρου με χρόνο 3.40.04, ενώ τρίτος τερμάτισε ο Στέλιος Πετρούτσος σε 3.44.56. Στις γυναίκες πρώτη έφτασε στη γραμμή τερματισμού η Δήμητρα Μπίκα με χρόνο 4.00.56, δεύτερη τερμάτισε η Σοφία Στεργίου σε 4.45.00 και τρίτη η Σπυριδούλα Ντάνη σε 5.27.58. Στον αγώνα των 30Κ συμμετείχαν 51 αθλητές, ενώ τα συνολικά αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε εδώ.

 

 

 

Στον αγώνα των 10Κ, την πρώτη θέση κατέκτησε ο Αλέξανδρος Τζουμάκας με επίδοση 52.12, δεύτερος τερμάτισε ο Ανδρέας Αρίωνας Φλαούνας σε χρόνο 54.42, ενώ τρίτος ήταν ο Ανδρέας Νίνης με χρόνο 57.39. Η Φωτεινή Κολόκα ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου για τις γυναίκες με επίδοση 1.08.59, δεύτερη τερμάτισε η Έλενα Καβαλιεράτου σε χρόνο 1.11.54 και τρίτη ήταν η Ελένη Γιαννακάκη με χρόνο 1.17.22. Στον αγώνα των 10Κ συμμετείχαν 86 αθλητές και τα συνολικά αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε εδώ.

 

 

Προτάσεις:

- Ο αγώνας των 30Κ είναι ιδιαίτερα δύσκολος και με χαρακτήρα extreme σε ένα-δυο σημεία. Φυσικά και πρέπει να παραμείνει στο μπουκέτο των αγώνων της διοργάνωσης γιατί είναι απόλυτα συναρπαστικός, διασχίζει καταπληκτικά σημεία του νησιού και αυτός που θα τον τερματίσει θα έχει προσθέσει στη “φαρέτρα” του μια ανεπανάληπτη εμπειρία. Θα προτείναμε να προστεθεί ένας ακόμη αγώνας με μήκος περίπου 18-20 χιλιομέτρων, με βασικό πάτημα σε αυτή τη διαδρομή και κρατώντας τα σημαντικότερα στοιχεία ομορφιάς του τοπίου,  ώστε να δώσει την ευκαιρία σε πολύ περισσότερο κόσμο να γνωρίσει τα μονοπάτια της Σίφνου.

 

- Τα μονοπάτια γύρω από τα χωριά της Απολλωνίας, του Αρτεμώνα, αλλά και του εντυπωσιακού Κάστρου λίγο μακρύτερα είναι πανέμορφα. Το ίδιο και τα γραφικά καλντερίμια που τα διασχίζουν. Ένας αγώνας τύπου city-trail, όχι πάνω από 10 χιλιόμετρα, θα τα αναδείκνυε πολύ και θα έβαζε στο “παιχνίδι” του Sifnos Trail Race το μεγαλύτερο μέρος του νησιού.

 

- Ο αγώνας πρέπει να παραμείνει Σάββατο. Οι βουτιές στη θάλασσα μετά τον τερματισμό, η χαλάρωση στα γραφικά ταβερνάκια το βραδάκι και το πανέμορφο party της διοργάνωσης που ακολούθησε προσέθεσαν πολλούς πόντους στο πόσο όμορφα περάσαμε, αθλητές και συνοδοί. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για διοργανώσεις αθλητικού τουρισμού και όλα αυτά τα στοιχεία προσθέτουν πόντους. Ιδιαίτερα για την δυσκολία και τις πολλές ώρες του μεγάλου αγώνα, το να πρέπει να φύγει κάποιος άμεσα με το καράβι είναι κάτι που αφαιρεί ομορφιά.

 

 

Δεν είναι εύκολο να βλέπεις κέφι και χαμογελαστά πρόσωπα μετά από μια πολύωρη δοκιμασία στα μονοπάτια και την ζέστη. Και στην Σίφνο, υπήρξε πολύ κέφι και πολλά χαμόγελα από τους αθλητές, που δείχνουν το πόσο όμορφο αποτύπωμα τους άφησε η εμπειρία του πρώτου αγώνα ορεινού τρεξίματος στην Σίφνο. Τα δάκρυα συγκίνησης του Γιώργου Κόμη στις απονομές, η παρουσία του Δημάρχου παντού στηρίζοντας έμπρακτα την διοργάνωση,  η φιλοξενία και η “ανοιχτή αγκαλιά” όλου του νησιού, έδειχναν από την άλλη το πόσο πάθος υπήρχε για να μας προσφέρουν κάτι τόσο ποιοτικό και συναισθηματικά όμορφο. Τι μένει από όλα αυτά τελικά; Για τους αθλητές ανακάλυψη νέων μονοπατιών, συναρπαστικών εμπειριών και της πανέμορφης Σίφνου, χαρά, συγκίνηση, όμορφες στιγμές και φιλίες που ξεκινάνε ή δυναμώνουν. Για τους διοργανωτές, ικανοποίηση για την ανάδειξη του νησιού τους και δύναμη να συνεχίσουν ακόμη δυνατότερα. Για το ορεινό τρέξιμο, μια ακόμη εξαιρετικά ποιοτική διοργάνωση στην χώρα μας, σε ένα νέο τόπο και με προσήλωση στις αξίες του αθλήματος μας.

 

View this photo set on Flickr  

 

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την διοργάνωση του Sifnos Trail Race, τον Γιώργο Κόμη και την Βάλια προσωπικά για την εξαιρετική συνεργασία και κυρίως για την ζεστή φιλοξενία τους.

 

Κείμενο: Δημήτρης Τρουπής
Επιμέλεια:
Τάκης Τσογκαράκης 


ΥΓ. Η ομάδα σύνταξης είχε ένα μεγάλο δίλημμα! Ποιά εικόνα "Asterix" να χρησιμοποιήσει που να αντικατοπτρίζει την δυσκολία του αγώνα. Αυτή που επιλέχθηκε ταιριάζει γάντι στο κείμενο παρόλα αυτά θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας και αυτές που "κόπηκαν"!


Δημήτρης Τρουπής

Γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο Κορινθίας το 1969 και ζει στην Πάτρα τα τελευταία 30 χρόνια. Συμμετείχε στην συντακτική ομάδα του Adventure Zone από το 2009, ενώ μαζί με τον Τάκη Τσογκαράκη ίδρυσαν και "τρέχουν" το Advendure.  Παθιάζεται με τους αγώνες ορεινού τρεξίματος, υπεραντοχής και  περιπέτειας. Έχει πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε αγώνες ορεινού τρεξίματος όλων των αποστάσεων, με έμφαση στους αγώνες ultra trail.  Θεωρεί ότι το τρέξιμο στην φύση μας βοηθά να ενισχύσουμε την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση μας.

Website: www.advendure.com

Σχόλια   

 
+2 0 # antonis Fousekis 11-05-2018 16:43
Δημήτρη καλύτερα δεν μπορούσες να τα περιγράψεις.
Όντως μια διαδρομή που δοκιμάζει τις αντοχές σου αλλά και τις "αισθήσεις" με αυτό το κολάζ των εικόνων.Θα συμφωνησω ότι μπορεί να είνα ο πio δύσκολος αγώνας σε αυτή την απόσταση.

Στις προτάσεις σου θα συμπλήρωνα την αλλαγή της ώρας έναρξης του αγώνα των 30Km στις 8:00 αντί στις 9 διότι τελικά η εμπειρία έδειξε μέσο χρόνο τερματισμού του αγώνα κοντά στις 5:30 ώρες!!
Καλή επιτυχία στην προσπάθεια σου για τα Πυρηναία!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 
 
0 0 # Δημήτρης Τρουπής 11-05-2018 19:15
Καλησπέρα Αντώνη,

Ναι, μάλλον έχεις δίκιο για την ώρα έναρξης .. η πρώτη χρονιά φέρνει συνήθως τα δεδομένα στα οποία καταλήγει κάθε διοργάνωση.για τις επόμενες χρονιές και οι μέσοι όροι τερματισμού δείχνουν αυτό που λες..

Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και για τις ευχές σου για τα Πυρηναία!
Απάντηση | Απάντηση με παράθεση | Παράθεση
 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

  • Sifnos Trail Race 2018: Το διπλό πρόσωπο του Ιανο ...

    Δημήτρης Τρουπής, 11/05/2018 16:15
    Καλησπέρα Αντώνη, Ναι, μάλλον έχεις δίκιο για την ώρα έναρξης .. η πρώτη χρονιά φέρνει συνήθως τα δεδομένα στα οποία καταλήγει κάθε διοργάνωση.για τις επόμενες χρονιές και οι μέσοι όροι τερματισμού δείχνουν αυτό που λες.. Σε ευχαριστώ πολύ για τα κα ...

    Ολόκληρο...

     
  • 100 miles of Istria 2018: Το δικό μου “τζελάκι"!

    Μάνος Κυριακάκης, 06/05/2018 08:03
    Μπραβο Δραγανα μου, μεσα σε ολα με ψυχη και σωμα ! Αξια
     
  • Απώλειες αθλητών, η άλλη όψη του νομίσματος...

    Αγγελος Φραγκουλης, 03/05/2018 04:19
    ....... απο προσωπικη ζοφερη εμπειρια στον χειμερινο ενιππεα του 2008 που επαθε εγκεφαλικο η συντροφος της ζωης μου... θα ηθελα να προτρεψω σον καθε διοργανωτη αγωνων βουνου τα σωστικα συνεργεια να "κατεβαινουν" και οχι να "ανεβαινουν"... διοτι στην ...

    Ολόκληρο...

     
  • Ursa Trail 100: Νέος αγώνας βουνού 100 χλμ στο Μέ ...

    Τάκης Τσογκαράκης, 01/05/2018 06:55
    Καλημέρα σε όλους Απλά να επισημάνω ότι το όριο του 155 δείκτη δυσκολίας θα ισχύει από το 2019. Διαβάστε και το σχετικό άρθρο από επίσημη ανακοίνωση της ITRA που αφορούσε στις αλλαγές των κανονισμών: http://www.advendure.com/index.php/agonizomai/kan ...

    Ολόκληρο...

     
  • Αργύρης Παπαθανασόπουλος, Τρέχοντας στον Βόρειο Π ...

    Κωνσταντίνος Χατζηθωμάογλου, 30/04/2018 09:14
    Αργύρη καταπληκτική η ιστορία σου ! Πολλά συγχαρητήρια για τον άθλο σου και ακόμα περισσότερα για το μήνυμα που πέρασες στο τέλος του άρθρου ! Κώστας

FOLLOW US

Facebook Twitter YouTube RSS Flickr

FORUM

    • θηκη μπατον (2 Δημοσιεύσεις)
    • https://www.sport-conrad.com/ Το βρήκα εκεί πριν λίγους μήνες. Το σαϊτ είναι αξιοπιστο, το αγόρασα και σε λίγες μέρες ήρθε. Το πρόβλημα είναι ότι τώρα που μπήκα για να στείλω το ακριβές link δεν το β
    • kdiav
    • 17/05/2018 22:01
    • Ανάβαση/Διάσχιση στα Λάμπεια Όρη (1 Δημοσιεύσεις)
    • Τα Λάμπεια όρη ή όρος Λάμπεια ή όρος Λάμπειο ή Αστράς αποτελούν διακλάδωση και βουνοκορφή του Ερυμάνθου, που βρίσκεται στην Πελοπόννησο, και ανήκουν διοικητικά στην Ηλεία. Η ψηλότερη κορυφή του είναι
    • JohnLux
    • 17/05/2018 09:03
    • Ραχιαλγία: Τι είναι και τι κρύβει (1 Δημοσιεύσεις)
    • Tο συχνότερο ποσοστό εμφάνισης του πόνου είναι συνήθως μηχανικής αιτιολογίας. Ο όρος ραχιαλγία είναι η σύνθεση των λέξεων ράχη και άλγος. Σημαίνει πόνος στην πλάτη και είναι συνώνυμη του όρου θωρακ
    • stibens1967
    • 16/05/2018 10:11
    • Σακίδιο Trail Running Kalenji 10 L. - Παρουσίαση (2 Δημοσιεύσεις)
    • Καλησπέρα, Απέκτησα το συγκεκριμένο γιλέκο εδώ και λιγες μέρες και σε 2 long run που το χρησιμοποίησα έμεινα με πολύ καλές εντυπώσεις. H Kalenji είναι μάρκα της Γαλλικής εταιρίας Decathlon https:
    • flaming arrow
    • 14/05/2018 21:05

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δύο έλληνες στην 3η ψηλότερη κορφή του κόσμου…

Δύο έλληνες στην 3η ψηλότερη κορφή του κόσμου Kangchenjunga (8.586μ)

Ο Αντώνης Συκάρης ο οποίος πέρυσι τέτοιες μέρες είχε πατήσει το πόδι του στην Στέγη του Κόσμου και ο Φώτης Θεοχάρης τον οποίο έχετε γνωρίσει από τα άρθρα του στο Advend...

Advendure © 2001-2018

Είσοδος or Εγγραφή

Εγγραφή

User Registration