Τα τελευταία χρόνια, οι αθλητές υπεραποστάσεων όπως οι υπερμαραθωνοδρόμοι, έχουν συνειδητοποιήσει περισσότερο την ανάγκη για ισορροπία νερού και ηλεκτρολυτών κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των αγώνων τους. Ωστόσο, οι πληροφορίες σχετικά με το πώς να παραμένουν σε ισορροπία ήταν περιορισμένες και αποσπασματικές. Οι αθλητές γενικά μάθαιναν μέσω της μεθόδου trial & error ή ελληνιστί δοκιμής και του λάθους. Θα πίστευε κανείς ότι με μόνο δύο συστατικά που πρέπει να ληφθούν υπόψη - νερό και ηλεκτρολύτες - οι λύσεις για να παραμείνει κανείς σε ισορροπία θα ήταν αρκετά απλές. Δυστυχώς, η κατάσταση στην πραγματικότητα είναι πολύπλοκη. Εάν προκύψει κάποιο πρόβλημα, ένας ειδικός ιατρός με τα κατάλληλα διαγνωστικά εργαλεία μπορεί να προσδιορίσει σε ποια κατάσταση ισορροπίας νερού και ηλεκτρολυτών βρίσκεται ένας αθλητής. Αλλά οι περισσότεροι δρομείς δεν είναι ειδικοί γιατροί και δεν έχουν στη διάθεσή τους τεχνικά διαγνωστικά εργαλεία κατά την άσκηση – αυτό βέβαια αλλάζει στις μέρες μας και θα αναφερθούμε σε κάποιες από τις επιλογές που πλέον έχουν αθλητές και προπονητές.

 

του Δρα Σταύρου Κάβουρα
Ήρθε λοιπόν το καλοκαίρι. Η προπόνηση είναι πιο ευχάριστη όταν ο ήλιος λάμπει, ο ουρανός είναι γαλανός, η βροχή και το κρύο έχουν πάει διακοπές στο άλλο ημισφαίριο και θα τα ξαναδούμε σε μερικούς μήνες. Όλα φαίνονται όμορφα αλλά δεν πρέπει να ξεχνούμε τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού που σε συνδυασμό με την προπόνηση και την χαμηλή πρόσληψη υγρών του οργανισμού μπορούν να προκαλέσουν αφυδάτωση ένα σοβαρό πρόβλημα για όλους τους αθλητές. Η αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει μία χρόνια κατάσταση που οδηγεί σε κόπωση, πονοκεφάλους, μυϊκές κράμπες και αυξάνει την πιθανότητα εκδήλωσης θερμικών διαταραχών όπως η θερμοπληξία και η θερμική εξάντληση.