Κάσσιος Δίας 2019, μια αξέχαστη εμπειρία!

Από 15 Απρ 2019
Κάσσιος Δίας 2019, μια αξέχαστη εμπειρία! © Panos Mourikis

Την Κασσιόπη την είχαμε ακουστά σαν έναν τουριστικό προορισμό στη Βόρεια Κέρκυρα, έναν προορισμό που την καλοκαιρινή τουριστική σεζόν κατακλύζεται από χιλιάδες –αλλοδαπούς ως επί τω πλείστον – τουρίστες. Τα τελευταία χρόνια όμως ακούγαμε και διαβάζαμε για την ομορφιά, την σπάνια φυσική κληρονομιά και την ιστορικότητα της περιοχής που πρόβαλαν με κάθε τρόπο τα παιδιά που με πάθος και αγάπη για τον τόπο τους διοργανώνουν τον «Κάσσιο Δία». Αυτό που είδαμε και ζήσαμε φέτος ξεπέρασε κάθε προσδοκία καθώς η Κασσιόπη αλλά και οι αγώνες της κρύβουν ομορφιές από αυτές που αξίζει να δει και να ζήσει κανείς!

Όποιος κάνει τον κόπο να ταξιδέψει μέχρι εκεί δεν θα το κάνει μόνο για τον αγώνα. Αυτό άλλωστε είναι κάτι που ισχύει για τις περισσότερες αθλητικές διοργανώσεις στην πανέμορφη ελληνική ύπαιθρο και πολύ περισσότερο στα νησιά μας. Θα ταξιδέψει μέχρι εκεί για να απολαύσει τις ομορφιές της και την αρχοντιά της, να επισκεφθεί σε κάποια από τα μνημεία που θυμίζουν την αλλοτινή της δόξα, όπως το Βυζαντινό Κάστρο της που στέκει αγέρωχο ψηλά πάνω από την Κασσιόπη και να περπατήσει στο σπάνιας ομορφιάς και πολύτιμης φυσικής αξίας οικοσύστημα του «Ερημίτη».

Αυτό όμως που είναι περισσότερο άξιο θαυμασμού είναι πώς ένας τόπος με 1.000 μόνιμους κατοίκους έχει καταφέρει να δημιουργήσει κάτι τόσο αξιόλογο και δυνατό. Απόδειξη τρανή του ότι αν αγαπάς τον τόπο σου μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. Και τα παιδιά που εδώ και 9 χρόνια διοργανώνουν τον «Κάσσιο Δία» απέδειξαν ότι τον αγαπούν, τον προστατεύουν και αναδεικνύουν την ομορφιά του με τρόπο μοναδικό και αξιοζήλευτο.

To γραφικό λιμανάκι της Κασσιόπης όπως φαίνεται από το βυζαντινό κάστρο. Διακρίνεται ο χώρος εκκίνησης / τερματισμού. 

Φέτος το στοίχημα ήταν ακόμη μεγαλύτερο από τις άλλες χρονιές. Η προσθήκη στο χρωματιστό παζλ της διαδρομής της υψηλότερης κορυφής του νησιού, του Παντοκράτωρα, πρόσθετε αίγλη αλλά και περισσή δυσκολία η οποία σε συνδυασμό με τις δύσκολες φετινές καιρικές συνθήκες το μεγέθυναν. Ένα στοίχημα το οποίο όμως κερδήθηκε με τον καλύτερο τρόπο. Ότι και να πούμε για την διαδρομή πραγματικά είναι λίγο. Από το 3ο χιλιόμετρο μας έδειξε να καταλάβουμε την ομορφιά αλλά και την δυσκολία της. Το απίστευτα γλιστερό τερέν με συνεχείς εναλλαγές κλίσεων έως και 36% σε ένα πυκνό καταπράσινο δάσος οξιάς έδινε τη θέση του σε πετρώδες μονοπάτι μέσα σε ρυάκι δίνοντας έναν περιπετειώδη τόνο αφού όλες οι αισθήσεις ήταν σε εγρήγορση και η αδρεναλίνη χτυπούσε κόκκινο. Τα σχοινιά που είχαν τοποθετηθεί αλλά και τα σκαλιά που είχαν σκαφτεί από την διοργάνωση βοήθησαν τα μέγιστα για το ασφαλές πέρασμά μας. Η αίσθηση της ασφάλειας σε όλη την διάρκεια της διαδρομής ήταν σε υψηλά επίπεδα καθώς δεκάδες εθελοντές ήταν διασκορπισμένοι στα δύσκολα σημεία στα ομιχλώδη σημεία του βουνού ή σε κρίσιμες διασταυρώσεις, στέκονταν στις θέσεις τους παρόλες τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούσαν τις πρώτες ώρες του αγώνα.

 

Η βροχερή εκκίνηση

Από το 7ο περίπου χιλιόμετρο και μετά η αδρεναλίνη έπεφτε, όχι όμως και η αστείρευτη ομορφιά της διαδρομής. Ο –έρημος δυστυχώς πια- γραφικός οικισμός των Παλιών Σινιών με τα πετρόκτιστα σπίτια του μας περίμενε καρτερικά να μας θυμίσει χρόνια παλιά και αλλοτινές εποχές. Η τελευταία ανάσα απαραίτητη πριν το ανέβασμα στις δύο κορφές του νησιού – εξ’ ου και το “Twin Peaks” - όπου ανταριασμένες μας περίμεναν, ντυμένες με ένα μυστηριακό πέπλο ομίχλης, κάνοντάς μας να νομίζουμε ότι ανεβαίνουμε σε πολύ μεγαλύτερο υψόμετρο από ότι ανεβαίναμε πράγματι.

 

Κρυμμένοι θησαυροί μέσα στην διαδρομή ... | Photo (c): Panos Mourikis 

Δυστυχώς η χαμηλή νέφωση δεν μας άφησε να απολαύσουμε τη θέα από τις δύο κορφές. «Τάκη τη θέα 360ο από την Βίγγλα πρέπει να την δεις» μου είχε αναφέρει ο Γιάννης Σαλβάνος, δυστυχώς όμως ο Κάσσιος Δίας δεν μας το επέτρεψε. «Δεν πειράζει, θα έχουμε κάτι να περιμένουμε για του χρόνου», ήταν η αυθόρμητη απάντηση! Από το 20ο χιλιόμετρο και μετά ο αγώνας και η διαδρομή αλλάζουν μορφή αφού γίνεται πιο «δρομικός» δίνοντάς μας την ευκαιρία να «κερδίσουμε χρόνο αν και εφόσον βέβαια έχουν κρατηθεί δυνάμεις σε ανάσες και πόδια…

 

To υψομετρικό κολωνάκι στην κορυφή της Βίγγλας

Η αλήθεια είναι ότι σε γενικές γραμμές το τερέν μετά το 7ο-8ο χιλιόμετρο δεν προβλημάτισε καθόλου παρόλες τις συνεχείς βροχοπτώσεις των προηγούμενων ημερών αλλά και των πρώτων ωρών της ημέρας του αγώνα. Αυτό οφείλεται και εν μέρει στον καταπληκτικό καθαρισμό των μονοπατιών της διαδρομής. Η δουλειά που είχε προηγηθεί ήταν πραγματικά σεμιναριακού επιπέδου. Χαρακτηριστική η ατάκα του Νίκου Καλοφύρη ο οποίος τιμά την διοργάνωση χρόνια τώρα: «Ανεβάσατε τον πήχη ψηλά και πρέπει και εμείς να σας μιμηθούμε», αναφερόμενος τόσο στον καθαρισμό όσο και στην σηματοδότηση. Δεν είχε άδικο. Από τον Νοέμβρη είχε ξεκινήσει ο καθαρισμός μιας και φέτος προστέθηκαν μονοπάτια τα οποία ήταν κλειστά για περισσότερο από 10 χρόνια ενώ και η σήμανση με το χαρακτηριστικό πορτοκαλί χρώμα αλλά και τον «Κάσσιο Δία» ήταν πραγματικά υποδειγματική. Ένα μεγάλο μπράβο είναι το ελάχιστο που μπορούμε να πούμε!!

 

Μαγεία! | Photo (c): Panos Mourikis Photography

Στο υπέροχο κατέβασμα από τις κορφές της διαδρομής ένα χαμόγελο ήταν μόνιμα χαραγμένο στα χείλη μας. Τόση απίστευτη ομορφιά σε συνδυασμό με το εύκολο μονοπάτι που έδινε την δυνατότητα γρήγορου τρεξίματος σε ταξίδευε σε άλλη γη σε άλλα μέρη. «Όχι, δεν μπορεί να βρίσκομαι σε νησί». Το Μέτσοβο και η Ροδόπη στα καλύτερά τους λίγες εκατοντάδες μέτρα από τη θάλασσα … Λάθος! ΔΙΠΛΑ στην θάλασσα! Στο 28ο χιλιόμετρο και εντελώς ξαφνικά, σε στιγμές που αν δεν κοιτούσες το GPS νόμιζες ότι ήσουν στα 1.000 μέτρα, πέφτεις στην παραλία του Αγ. Στεφάνου! Από εκεί ξεκινά ένα από τα πολλά highlights της διαδρομής, το πανέμορφο οικοσύστημα του «Ερημίτη». Ο αγώνας που κάνουν οι κάτοικοι της περιοχής αλλά και τα παιδιά της διοργάνωσης για να κρατήσουν ζωντανό αυτόν τον θησαυρό είναι συγκινητική. Τα σχέδια που υπάρχουν για την περιοχή αυτή δεν πρέπει να πραγματοποιηθούν. Ξενοδοχεία, αποκλεισμός της περιοχής και της πρόσβασης και καταστροφή του μοναδικού αυτού φυσικού οικοσυστήματος δεν πρέπει να γίνουν πραγματικότητα και θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα μείνουν απλά σχέδια στο χαρτί. Δεν πρέπει να θυσιαστεί ένα τέτοιο φυσικό μνημείο στο βωμό μιας «τουριστικής ανάπτυξης» η οποία θα τον καταστρέψει. Υπάρχουν τρόποι να αξιοποιηθεί ήπια και εναλλακτικά. Το αντίθετο θα ήταν τραγικό, όχι μόνο για την Κασσιόπη αλλά για όλους μας.

Το Μέτσοβο και η Ροδόπη στα καλύτερά τους λίγες εκατοντάδες μέτρα από τη θάλασσα

Από την παραλία του Αγίου Στεφάνου ξεκινάς να τρέχεις στην παραλία. Ξάφνου μετά από μερικά μέτρα, δίπλα μόλις στην παραλία μπαίνεις σε έναν τόπο που δεν πιστεύεις ότι είναι δίπλα στην θάλασσα. Η βλάστηση, το μαλακό χώμα και οι αχτίδες του ήλιου που παλεύουν να διαπεράσουν το πυκνό φύλλωμα παίζοντας με το φως και τα χρώματα, εναλλάσσονταν με την μυρωδιά της θάλασσας και την δροσιά της αρμύρας. Το πέρασμα από τις παραλίες του Ερημίτη και δίπλα στους λιμνίσιους υγροβιότοπους σε αποζημιώνει …. ή σε ζημιώνει αν δεν έχεις κρατήσει δυνάμεις μιας οι εναλλαγές ανήφορου – κατήφορου ήταν συνεχείς ακόμη και λίγες εκατοντάδες μέτρα πριν τον τερματισμό στο γραφικό και πανέμορφο λιμανάκι της Κασσιόπης.

 

Από εδώ ξεκινούσε η περιπλάνησή μας στις παραλίες του Ερημίτη 

Αν δεν σας φτάνουν τα παραπάνω να σας πείσουν να ταξιδέψετε μέχρι την Κασσιόπη, υπάρχουν κι άλλα. Οι παροχές του αγώνα, όχι μόνο δεν υπολείπονταν άλλων διοργανώσεων αλλά ήταν και υψηλού επιπέδου! Τεχνικό μπλουζάκι Salomon, μπαντάνα, πετσέτα προσώπου, pasta party το βράδυ πριν τον αγώνα στο οποίο μεγάλο highlight ήταν και η ομάδα των τυμπανιστών Paranaue από την Θεσσαλονίκη που έδιναν πολύ δυνατό χορευτικό ρυθμό τόσο την ημέρα αυτή όσο και στους τερματισμούς των πρώτων αθλητών, πλούσιος μπουφές μετά τους τερματισμούς, τεχνικά μπλουζάκια (!!) για όλα τα πιτσιρίκια των παιδικών αγώνων και πολλά πολλά άλλα!

 

 

Άξια αναφοράς σίγουρα και τα χειροποίητα μετάλλια. Κανείς δεν πήρε ίδιο μιας και η πρώτη ύλη ήταν πέτρα μέσα από το μονοπάτι της διαδρομής. Πολύ όμορφη ιδέα και ακόμη ομορφότερη υλοποίηση η οποία επιτεύχθηκε σίγουρα με πολύ κόπο. Η καλύτερη ανταμοιβή για μια δύσκολη προσπάθεια!

 

 

Στον αγώνα των 35 χιλιομέτρων ο οποίος όπως αναφέραμε διεξήχθη για πρώτη φορά, μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν ο Δημήτρης Σελέτης ο οποίος απέδειξε ότι βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα ανεβαίνοντας συνεχώς επίπεδο. Μετά την κατάρριψη του ρεκόρ στον αγώνα της Ύδρας, μόλις μια βδομάδα μετά, κατέκτησε μια σπουδαία νίκη η οποία συνοδεύθηκε από την εξίσου σπουδαία επίδοση των 3 ωρών 8 λεπτών και 14 δευτερολέπτων. Δεύτερος μετά από έναν συναρπαστικό αγώνα με τον Σελέτη τερμάτισε ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος σε 3:12:17 ο οποίος είχε και μια πτώση στο 25ο χιλιόμετρο περίπου ενώ 3ος  σε 3:39:35 μάτισε ο νεαρός 17χρονος Απόστολος Τζουμάκας ο οποίος αφήνει μεγάλες υποσχέσεις για το μέλλον. Πρώτη γυναίκα η Markella Van Hemert με 4:56:01, 2η η Βούλα Κατσαβού με 5:00:17 και 3η η Αναστασία Γκίκα-Domazetovic με 5:10:18.

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει να γίνει για την αξιέπαινη κίνηση της διοργάνωσης να κρατήσει ενός λεπτού σιγή λίγο πριν την έναρξη των απονομών στη μνήμη του αδικοχαμένου Γιάτσεκ Μπόγκοτς ο οποίος έχει στο παρελθόν τρέξει και τιμήσει τον αγώνα ...

Στον αγώνα των 19 χιλιομέτρων ο οποίος δεν υπολοιπόταν σε ομορφιά και δυσκολία ο Γιώργος Διαλεκτός τερμάτισε πρώτος με 1:45:40 ενώ νικήτρια με 2:35:19 τερμάτισε η Tijana Panic η οποία μάλιστα είχε επιμεληθεί της απίστευτης σηματοδότησης των διαδρομών. Αξιέπαινη όπως όλη η ομάδα του Κάσσιου!

Ο αγώνας των 9 χιλιομέτρων είχε και φιλανθρωπικό χαρακτήρα αφού 5€ από κάθε συμμέτοχη θα δοθούν σε οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Φέτος τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από τον φιλανθρωπικό αγώνα των 9km θα δοθούν στο Κοινωνικό Παντοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεως Κέρκυρας, ώστε να διανεμηθούν τρόφιμα σε άπορες οικογένειες του Νησιού μας. Νικητές οι Luke Shearring και Andrea Christova.

Μπορείτε να δείτε εδώ όλα τα προσωρινά αποτελέσματα: https://results.chronolog.gr/resultsv2.aspx?ev=e7d5e43122d075c404e9e5017915003e&c=0&pp=f139

Φύγαμε από την Κέρκυρα με ένα πλατύ χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη μας. Όσο υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αγαπούν τον τόπο τους και μοχθούν για αυτόν δημιουργώντας κάτι τόσο όμορφο, υπάρχει ελπίδα για όλους μας. Ο Κάσσιος Δίας είναι μια διοργάνωση η οποία τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει επίπεδο, το απέδειξε και φέτος περίτρανα και αξίζει να στηριχθεί από όλους μας. Τα χιλιόμετρα του ταξιδιού για την Κασσιόπη είναι πολλά, ανάλογη όμως θα είναι και η ανταμοιβή!

Ραντεβού στην Κέρκυρα και το 2020 λοιπόν!

Τάκης Τσογκαράκης

Η αγάπη του για το βουνό ξεκινάει πολλά χρόνια πίσω με τις πρώτες αναβάσεις στην αγαπημένη του Πάρνηθα και μετέπειτα με την σχολή Ορειβασίας του ΕΟΣ Αχαρνών. Το 2007 έτρεξε τον πρώτο του αγώνα ορεινού τρεξίματος και από τότε ονειρεύεται "όλο και ψηλότερα, όλο και μακρύτερα". Ελπίζει να το κάνει για πολλά χρόνια ακόμα...

www.advendure.com

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Latest Tweets

RT @ultratrailwtour: In 5 days starts @mozart100_run, 10th race of the 2019 #UTWT circuit 🔥 🏃‍♂ 109 km 5000 M+ 📍 Salzburg, Austria 📅 June…
Run the @CappadociaUltra @ultratrailwtour with Advendure! A great runner / travel package for one of the most majes… https://t.co/WQfwnRhlSE
Ampezzo: Η νέα πρόταση της @thenorthface για σταθερότητα, αντικραδασμικότητα και πρόσφυση στα μονοπάτια:… https://t.co/fQVvMZHMl4
Follow Advendure on Twitter

Post Gallery

Μποτάκια πεζοπορίας SCARPA - SALEWA

Έρευνα: "Σύγκριση συχνότητας εμφάνισης μυοσκελετικών τραυματισμών σε δρομείς Υπερμαραθωνίων δρόμων ασφάλτου και βουνού και πιθανά αίτια πρόκλησής τους"

Απίστευτος Kilian παντός εδάφους!

O Jonathan Albon και η Blandine L’Hirondel παγκόσμιοι πρωταθλητές IAU-ITRA στην Πορτογαλία!

Σπουδαία ονόματα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Trail ITRA - IAU στη Πορτογαλία!

Τρέξτε στο Salomon Cappadocia Ultra-Trail® 2019 με το Advendure!

Dynafit Ultra Pro: Ultra προστασία και σταθερότητα για πολλά χιλιόμετρα

Ampezzo: Η νέα πρόταση της The North Face για σταθερότητα, αντικραδασμικότητα και πρόσφυση στα μονοπάτια!

Ο Θρύλος του Kilian συνεχίζεται στο Zegama!