Ο Dave Pen, τραγουδιστής και συνθέτης των Archive, ενός από τα πιο ξεχωριστά συγκροτήματα της βρετανικής progressive και alternative rock σκηνής, ζει ανάμεσα σε δύο φαινομενικά αντίθετους κόσμους: την εκρηκτική ενέργεια των μεγάλων συναυλιών και τη σιωπή των βουνών, εκεί όπου αναζητά τα προσωπικά του όρια μέσα από τις υπεραποστάσεις. Με περισσότερα από δέκα χρόνια αγωνιστικής εμπειρίας και συμμετοχές σε εμβληματικούς αγώνες όπως το Spine Race, το UTMB® και το Tor des Géants, ο σπουδαίος Βρετανός μουσικός έχει ανακαλύψει στα μονοπάτια κάτι πολύ περισσότερο από μια αθλητική πρόκληση, μέσα από ένα ταξίδι αυτογνωσίας που έχει επηρεάσει ακόμη και τη μουσική του δημιουργία, όπως μας λέει. Η συμμετοχή του στο θρυλικό Spine Race αποτέλεσε το επίκεντρο του ντοκιμαντέρ “Run Again”, σε σκηνοθεσία του Alexis Berg, ενώ το 2026 βρέθηκε αντιμέτωπος με μία ακόμη τεράστια πρόκληση, διασχίζοντας τις ιταλικές Άλπεις στο Tor des Géants.

Πίσω όμως από τον καλλιτέχνη και τον δρομέα υπεραποστάσεων βρίσκεται ένας σύζυγος και πατέρας που φέρνει την οικογένειά του μαζί του σε κάθε συναυλία και σε κάθε αγώνα. Στη μουσική, καταθέτει τα συναισθήματα του μπροστά σε χιλιάδες θεατές, αλλά στο βουνό, τρέχει χωρίς μουσική, με συντροφιά μόνο τους ήχους της φύσης και του σώματός του. Στη συνέντευξη του στο Advendure, ο Dave Pen μιλά για τη σχέση ανάμεσα στις δύο μεγάλες του αγάπες, τις δύσκολες στιγμές των υπεραποστάσεων, την έμπνευση που αντλεί από τα μονοπάτια και τέλος, την επιθυμία του να επιστρέψει στην Ελλάδα, αυτή τη φορά όχι για μια ακόμη συναυλία, αλλά για να τρέξει σε έναν ελληνικό αγώνα!

Τρέχοντας πριν μερικές ημέρες στο Δασύλλιο της Πάτρας, το οποίο για όσους με ξέρουν είναι ένα από τα αγαπημένα μου μέρη για προπόνηση, σοκαρίστηκα από την εικόνα των σκουπιδιών που υπήρχαν διάσπαρτα σε σημεία του λόφου και μια γενικότερη εικόνα εγκατάλειψης. Δεν είναι αυτό το αντικείμενο του άρθρου και δεν θέλω να σταθώ περισσότερο μιας και θα το κάνω σε επόμενο σημείωμα, αλλά η εικόνα που είδα μου έδωσε την αφορμή να καταθέσω κάποιες σκέψεις για τη σχέση μας με τη φύση μέσα στην οποία ασκούμαστε, από μια διαφορετική οπτική γωνία. Τι παίρνουμε από τη φύση και τι της επιστρέφουμε.

Είναι μια άβολη ερώτηση έτσι δεν είναι; Ιδιαίτερα για μια ολόκληρη κοινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων που εμπλέκονται σε αυτό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και .. αγαπούν τη φύση! Αν όχι όλοι οι περισσότεροι υποθέτω!

Ας ξεκινήσουμε όμως από μια άλλη βουνίσια δραστηριότητα, την ορειβασία. Αυτές τις ημέρες, στο “παράθυρο” των αναβάσεων στα Ιμαλάια και κυρίως στο Έβερεστ, είδαμε πολλές εικόνες, βίντεο και άρθρα από ανθρώπους της ορειβασίας και εξειδικευμένα ή mainstream media, που έδειχναν ένα μεγάλο πρόβλημα. Ουρές ανθρώπων κοντά στην κορυφή. Εγκαταλελειμμένες σκηνές. Άδειες φιάλες οξυγόνου. Σχοινιά, πλαστικά, φθαρμένος εξοπλισμός και κάθε είδους απορρίμματα που παραμένουν στο βουνό για χρόνια. Εικόνες που προκαλούν απογοήτευση, ιδιαίτερα σε όσους έχουν συνδέσει το βουνό με την ελευθερία, τον σεβασμό και την επαφή με τη φύση.

Φτάνοντας στο τέλος του 2025, το trail running δεν είναι πλέον μια υπόσχεση ή μια πρόσκαιρη μόδα. Έχει εξελιχθεί σε ένα παγκόσμιο αθλητικό οικοσύστημα με εκατομμύρια συμμετέχοντες, εδραιωμένα επαγγελματικά πρωταθλήματα, εθνικές ομοσπονδίες σε πέντε ηπείρους και μια βιομηχανία που φτάνει άνετα σε μεγέθη δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, μόλις προστεθούν εξοπλισμός, ταξίδια, ασφάλειες και κόστη συμμετοχής σε αγώνες, σύμφωνα με συγκεντρωτικά δεδομένα από τους διάφορους φορείς της αγοράς.

Η σκέψη για το πως θα είναι το trail running το 2035 δεν αποτελεί μια άσκηση επιστημονικής φαντασίας, αλλά μάλλον μια προσπάθεια να προβλεφθούν τάσεις που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη. Αυτό το άρθρο κοιτάζει το μέλλον όχι με την καρδιά και μέσα από μια μαγική σφαίρα, αλλά καθοδηγούμενο από αυτά που λένε τα φύλα Excel σχετικά με τις συμμετοχές, τα αποτελέσματα, τα δημογραφικά δεδομένα, το κοινό και, είτε μας αρέσει είτε όχι, τα χρήματα.

In January 2020, Arduua was born - a community dedicated to trail running, founded by Swedish trail runner Katinka Nyberg and Spanish trail running coach Fernando Armisén, specialized in online coaching for trail running, skyrunning, and ultra trail from the very start. The name Arduua itself carries special meaning, as it is not just a name but an entire philosophy. As Katinka explains, it originates from the Latin roots of the word "steep, demanding", but at the same time, it symbolizes the deep satisfaction and true happiness one feels when surpassing their limits and achieving their goals. The reason for today's—what we believe to be a unique—article/interview is the rapid international expansion of Arduua. Today, its athletes come from more than 35 countries, including Greece, forming a global community of trail runners. Our collaborator, Antonis Tsimpogos, spoke with Katinka Nyberg, who shared the fascinating journey of Arduua—how it was founded, how it successfully expanded worldwide, and what philosophy and training methodology it follows to support runners in such a highly demanding sport. After all, international trail running involves races with entirely different terrains, mountains, distances, and goals. Undoubtedly, Arduua's story can serve as an inspiration and valuable guide for Greek elite trail running coaches who aspire to take the next step and make their mark on the international stage, but also a strong training option for athletes looking for something different!