Ο «Μαραθώνιος της Άμμου» ή όπως είναι πιο γνωστός, “Marathon des Sables” (από την πρωτότυπη γαλλική του ονομασία), είναι ένας από τους πιο σκληρούς αγώνες σε όλον τον κόσμο. Φέτος οι 887 συμμετέχοντες από 49 διαφορετικές χώρες θα προσπαθήσουν να διασχίσουν τα 240 χιλιόμετρα της ερήμου Σαχάρα στο νότιο Μαρόκο, διαδρομή που μοιράζεται σε 6 διαφορετικά ετάπ, από 20 έως 80 χιλιόμετρα το καθένα από τις 8 μέχρι τις 14 Απριλίου. Ο μύθος του “Marathon des Sables” έχει χτιστεί εδώ και αρκετά χρόνια αλλά κάθε χρόνο η φήμη του κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος. Ο καταξιωμένος πια αγώνας έχει την φήμη της απόλυτης δοκιμασίας μέσα στο αφιλόξενο τοπίο της ερήμου και είναι ο πιο δημοφιλής στο είδος του. Στην 27η έκδοσή του φέτος, όπως και κάθε χρονιά βέβαια, πρόκειται να είναι μια δοκιμασία για όλους, μια περιπέτεια που θα μείνει αξέχαστη σε όσους τολμηρούς λάβουν μέρος.

Οι αθλητές πρέπει να αντέξουν όλη την βδομάδα σε θερμοκρασίες που φτάνουν τους 50ο C κουβαλώντας όλον τον εξοπλισμό και το φαγητό που θα χρειαστούν καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα, δηλαδή με πλήρη αυτονομία. Η διοργάνωση παρέχει μόνο νερό σε συγκεκριμένες ποσότητες. Θα πρέπει να διασχίσουν αμέτρητους αμμόλοφους όπου κάθε προσπάθεια για τρέξιμο είναι μάταιη. Είναι ένα αθλητικό γεγονός αλλά πρωτίστως μία αναμέτρηση με τον εαυτό σου, μία πρόκληση σε αντίξοες συνθήκες ακόμα και για απλή παραμονή πόσο μάλλον για μία αθλητική προσπάθεια. Από το 1986 που ξεκίνησε ενέπνευσε πολλούς αθλητές αλλά και διοργανώσεις που προσπάθησαν να τον μιμηθούν, χωρίς όμως να έχουν αποκτήσει ακόμα την φήμη που έχει ο «Μαραθώνιος της Άμμου».

Τα φαβορί φέτος δεν είναι λίγα καθώς υπάρχουν πολλοί αθλητές με εμπειρία σε αντίστοιχους αγώνες καθώς και διακριθέντες προηγούμενων ετών στον MdS. Στις γυναίκες ξεχωρίζουν η Aline Pierron, πρώτη το 2010 στον Transmartinique, η Laurence Klein περσινή νικήτρια του αγώνα και η βρετανίδα Jennifer Salter, 3η το 2010. Στους άνδρες φαβορί είναι ο Rachid El Morabity, περσινός νικητής, ο Mustapha Ait Amar 3ος το 2001 και 4ος το 2003, 2004 και 2008 καθώς και ο Μαροκινός Mohamad Ahansal με 4 νίκες στον αγώνα και 9 φορές 2ος!

Το 30% των συμμετεχόντων φέτος έχουν ξανατρέξει τον αγώνα στο παρελθόν. Παρελθόν που θέλει 12.000 ανθρώπους συνολικά να έχουν προσπαθήσει να επιβιώσουν στο αφιλόξενο τοπίο της Σαχάρας. Ένας από αυτούς δεν είναι άλλος από τον «συνήθη ύποπτο» πια Αργύρη Παπαθανασόπουλο ο οποίος το 2006 τερμάτισε με επιτυχία τον αγώνα και ο οποίος περιγράφει την εμπειρία του στο Α-Ζ.

Πρόκειται προφανώς για μια γιγαντιαία διοργάνωση που αποτελείται από περισσότερα από 400 ανθρώπους που δουλεύουν πυρετωδώς καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα. Πάνω από 50 γιατροί είναι επί ποδός και η διοργάνωση διαθέτει πάνω από 120 οχήματα και 2 ελικόπτερα που «χτενίζουν» συνεχώς την διαδρομή του αγώνα. Ολόκληρες «πολιτείες» στήνονται και ξεστήνονται κάθε μέρα από σημείο σε σημείο.

Αντιγράφουμε από το παλαιότερο άρθρο του Α-Ζ λεπτομέρειες και χαρακτηριστικά του αγώνα:

ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟN MARATHON DES SABLES

Ο MDS είναι ένας αγώνας που όταν το 1986 ξεκίνησε να διαγράφει την παράξενη και εντυπωσιακή τροχιά του στο στερέωμα του αθλητισμού περιπέτειας, έφερε νέα ήθη, αφήνοντας πίσω τα στερεότυπα κλισέ των αγώνων αντοχής. Εισήγαγε ουσιαστικά τη φιλοσοφία της περιπέτειας, υιοθετώντας καινοτομίες όπως αυτή της αυτοτέλειας, της μεγάλης διάρκειας, του εχθρικού περιβάλλοντος και των αντισυμβατικών αγωνιστικών προδιαγραφών.

Οι 23 συμμετέχοντες του 1986 έφτασαν στις μέρες μας τους 900 και άνθρωποι από όλες τις γωνιές του κόσμου βάζουν στόχο της αθλητικής τους καριέρας, μια συμμετοχή στον MDS. Ο εμπνευστής του αγώνα, Γάλλος Patrick Bauer, αποτελεί τον μέντορα χιλιάδων ανθρώπων, που στα χρόνια αυτά που πέρασαν βρήκαν νόημα στο όραμα του Bauer, που αποφάσισε να προσφέρει στον κόσμο του αθλητισμού μια τολμηρή του ιδέα. Μια ιδέα που γεννήθηκε το 1984, όταν ο ίδιος αποφάσισε να διασχίσει μόνος ένα τμήμα της Σαχάρας.

Ο MDS κέρδισε τη φήμη του, εκτός από τη σκληρότητά του και εξαιτίας συγκυριακών και κυρίως ατυχών γεγονότων, με αίσια ωστόσο κατάληξη, όπως η σχεδόν μοιραία περιπλάνηση ενός Ιταλού αθλητή το 1994, που κατάφερε να επιβιώσει για δέκα ημέρες χωρίς νερό όταν έχασε τον προσανατολισμό του στη διάρκεια του αγώνα. Ο διεθνής τύπος έκανε το θέμα αυτό πρώτη είδηση για πολλές ημέρες και φυσικά εκτόξευσε τη φήμη του αγώνα στα ύψη.

Είναι δύσκολο φαινομενικά να πει κανείς τι είναι εκείνο που έλκει έναν μέσο άνθρωπο που αθλείται από χόμπι, να απαντήσει σε μια τόσο δυνατή πρόκληση. Όμως, όσοι έχουν βιώσει μια έστω μικρότερη εμπειρία γνωρίζουν καλά τι είναι εκείνο που καλεί τον καθένα να δοκιμάσει τις δυνάμεις του και κυρίως να τις ξεπεράσει. Αυτό εξάλλου είναι και μια γενικότερη αρχή που διέπει την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Αν ψάξει κανείς τις λεπτομέρειες του MDS, εύκολα θα βρει μέσα στη δομή και τους κανονισμούς του τη συνταγή της επιτυχίας. Εδώ οι αθλητές πρέπει να αντιμετωπίσουν όλες τις πιθανές δυσκολίες που θα μπορούσε να συναντήσει ένας αθλητής της αντοχής: αλλεπάλληλες ημέρες αγώνα χωρίς διαλείμματα ξεκούρασης, αντίξοες καιρικές και περιβαλλοντικές συνθήκες όπως τις εξασφαλίζει το περιβάλλον της Σαχάρας, πρόσθετο βάρος που μεταφέρεται από τους ίδιους τους αθλητές που υποχρεώνονται να κουβαλούν πάνω τους τον κατασκηνωτικό εξοπλισμό και τα εφόδια διατροφής τους και φυσικά το πλέον ακατάλληλο τεραίν για να τρέξει –το τελευταίο τίθεται εν αμφιβόλω για τους περισσότερους, αφού μετά βίας μπορούν να τρέξουν πραγματικά κάτω από όλες αυτές τις συνθήκες.

Η διοργάνωση του MDS κατάφερε να ελιχθεί σε όλα τα επίπεδα και να κερδίσει την αναγνώριση, ακόμα και από επίσημους αθλητικούς οργανισμούς, όπως τη Γαλλική Ομοσπονδία Στίβου. Οι έλεγχοι anti-doping που εφαρμόζονται στον αγώνα, ανέβασαν εκτός από το κόστος του και τη φήμη του ανάμεσα στο αθλητικό κοινό που βρίσκεται σε κορυφαία επίπεδα. Φυσικά, λίγοι κορυφαίοι αθλητές αντοχής τολμούν να θέσουν σε δοκιμασία τον εαυτό τους, αφού το ρίσκο που αναλαμβάνουν είναι μεγάλο και μπορεί να οδηγήσει σε περιπέτειες την καριέρα τους, ωστόσο οι ντόπιοι (Μαροκινοί κυρίως) αθλητές, δεν χάνουν την ευκαιρία να μπουν στον αγώνα για να αποδείξουν τις ικανότητές τους. Είναι βέβαιο ότι μια καλή εμφάνιση στο MDS μπορεί εύκολα να ανεβάσει τη «χρηματιστηριακή» αξία κάποιου μαραθωνοδρόμου, από τους πολλούς και καλούς που αναδεικνύει η Μαροκινή σχολή.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ετάπ 3
Οι αθλητές σήμερα είχαν αντιμετωπίσουν δυνατό αέρα που σήκωνε αμμοθύελλα και δυσκόλευε πολύ την προσπάθειά τους. Την 3η μέρα στην διαδρομή των 35χλμ είχαμε το ίδιο σκηνικό στην κορυφή με τον Μαροκινό Rachid El Morabity να τερματίζει πρώτος με 2:35:53 και τον Ιορδανό Salameh Al Aqra να τερματίζει ουσιαστικά μαζί του, μόλις 59" πίσω του! Στις γυναίκες η γαλλίδα Laurence Klein συνέχισε να ανοίγει την ψαλίδα τερματίζοντας σε 3:19:05. Συνοπτικά μετά και την 3η μέρα η κατάταξη είναι η κάτωθι:

Άντρες
1. Rachid El Morabity, 7:53:38
2. Salameh Al Aqra, 8:06:45
3. Mohamad Ahansal, 8:10:58

Γυναίκες
1. Laurence Klein, 10:29:38
2. Meyrem Khali, 11:33:14
3. Karine Baillet, 11:45:33

Θαυμάστε ένα βίντεο που δείχνει σε fast forward την γιγαντιαία επιχείρηση που γίνεται κάθε μέρα για το στήσιμο-ξεστήσιμο των camp του αγώνα!

Ετάπ 2
Θρίλερ στο τέλος της κούρσας την 2η μέρα! Ο Ιορδανός Salameh Al Aqra ξεκίνησε πολύ δυνατά τον αγώνα και προπορευόταν μέχρι 9χλμ πριν το τέλος. Σε εκείνο το σημείο όμως ο πολύ δυνατός Μαροκινός Rachid El Morabity που είχε επιταχύνει, τον πέρασε με αποτέλεσμα να τερματίσει 1ος με 2:50:24 αφήνοντας τον Ιορδανό πίσω κατά 2 λεπτά και τον Mohamad Ahansal που ακολουθούσε κατά 3 λεπτά. Στις γυναίκες η γαλλίδα Laurence Klein κατάφερε να ανοίξει κι άλλο την διαφορά και όπως φαίνεται εκτός απροόπτου θα έχει μια εύκολη νίκη. Συνοπτικά μετά την 2η μερα τα συνολικά αποτελέσματα:

Άντρες
1. Rachid El Morabity, 5:17:44
2. Mohamad Ahansal, 5:27:39
3. Salameh Al Aqra , 5:29:52

Γυναίκες
1. Laurence Klein, 7:10:32
2. Jen Salter, 7:42:44
3. Meyrem Khali, 8:04:27

Ετάπ 1
Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικό το ξεκίνημα! Οι Μαροκινοί Rachid El Morabity και ο θρύλος του MdS Mohamad Ahansal προηγούνται στο πρώτο ετάπ των 33,8 χιλιομέτρων με 2:27:20 και 2:33:57 αντίστοιχα. Τρίτος ο Ιορδανός Salameh Al Aqra με 2:37:13 και όλα δείχνουν ότι θα γίνει μια δυνατή κούρσα. Στις γυναίκες πρώτη τερμάτισε η Γαλλίδα Laurence Klein με 3:19:25 με την 2η Αγγλίδα Jen Salter να έρχεται πολύ αργότερα με 3:38:51. Το μενού της πρώτης μέρας περιελάμβανε τους κλασσικούς αμμόλοφους αλλά και πετρώδεις φαράγγια όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες. Ήταν ένα απλό ζέσταμα, καθώς η 2η μέρα με τα 38,5 χιλιόμετρα και το σκληρότερο τεραίν είναι ιδανική ... για να "ανοίξουν" οι διαφορές!