Αρχαία Κόρινθος - από τα πιο εμβληματικά σημεία της διαδρομής του Σπαρτάθλου!

Ήξερε πότε κάτι ήταν σημαντικό. Και, κυρίως, ήξερε πώς να το μεταφέρει σε μια εικόνα που θα μπορούσε να αγγίξει αυτόν που την κοιτάζει.

Ο Χρήστος αποτέλεσε βασικό κομμάτι των πρώτων χρόνων της ζωής του Advendure. Ήταν ο άνθρωπος που με τις φωτογραφίες του έδωσε εικόνα και ζωή στις πρώτες μας προσπάθειες για live μετάδοση του Σπάρταθλου, το 2013 και το 2014. Οι φωτογραφίες του έγιναν, κατά κάποιον τρόπο, το “φιλμ” εκείνων των πρώτων διαδικτυακών μεταδόσεων και του ενθουσιασμού μας.

Μέσα από τον φακό του πέρασε όλη η υπερπροσπάθεια των αθλητών. Η κούραση, ο πόνος, η αγωνία, η θέληση να συνεχίσουν, κάθε έκφραση του προσώπου τους που μαρτυρούσε την προσπάθεια να φτάσουν μέχρι τη Σπάρτη. Και, στο τέλος, εκείνη η μοναδική στιγμή της δικαίωσης, όταν άγγιζαν το άγαλμα του Λεωνίδα.

Ο Βαγγέλης Μπάκας έχει μόλις τερματίσει και κλαίει στο άγαλμα του Λεωνίδα - Πίσω του, συγκινημένος επίσης ο αδερφός του, Ηλίας Μπάκας. Ο Χρήστος "έπιασε" με το φακό του μια μοναδική στιγμή!

Η δουλειά του είχε τέτοια δύναμη, ώστε φωτογραφίες του από το Σπάρταθλον ζητήθηκαν ακόμη και από το CNN. Ήταν μια σημαντική αναγνώριση για τον ίδιο. Ίσως όμως μεγαλύτερη επιβράβευση να ήταν η χαρά και η συγκίνηση που προκαλούσαν οι εικόνες του στους ίδιους τους αθλητές και στους ανθρώπους που τις έβλεπαν σε όλο τον κόσμο.

Γιατί ο Χρήστος είχε ένα ξεχωριστό ταλέντο: μπορούσε να φωτογραφίσει όχι απλώς έναν άνθρωπο που τρέχει, αλλά την υπέρβαση. Μπορούσε να αιχμαλωτίσει τη στιγμή που η ανθρώπινη προσπάθεια ξεπερνά τα όρια και γίνεται συναίσθημα.

Η φωτογραφική του ματιά ήταν σημαντική για το Advendure με έναν ακόμη τρόπο. Εκείνα τα πρώτα χρόνια, οι φωτογραφίες του στόλιζαν κυριολεκτικά τη στήλη “Photo of the Week”, μέσα από την οποία προσπαθούσαμε, με μια εικόνα και λίγα λόγια, να σταθούμε με λίγο πιο φιλοσοφικό τρόπο στη σχέση μας με το βουνό, το τρέξιμο και την περιπέτεια.

 Η είσοδος στο βουνό μέσα από τον φακό του Χρήστου!

Όμως, για εμάς, όλα αυτά έρχονται δεύτερα.

Γιατί όταν, τόσα χρόνια μετά, αναπολούμε εκείνες τις εξορμήσεις του Σπάρταθλου, αυτό που θυμόμαστε περισσότερο δεν είναι μόνο οι φωτογραφίες. Είναι το χαμόγελο του. Το χιούμορ του. Η ενέργειά του. Η παρέα. Οι ατελείωτες ώρες στους δρόμους της Πελοποννήσου, μέσα στη νύχτα και στην κούραση, κυνηγώντας μια εικόνα, μια στιγμή, μια ιστορία.

Έντεκα χρόνια μετά, αυτή η έκθεση, που διοργανώνει η Ελένη Μπασμπανέλου, μας δίνει την ευκαιρία να ξαναταξιδέψουμε για λίγο στο όμορφο και συναρπαστικό σύμπαν του Χρήστου. Να κοιτάξουμε ξανά μέσα από τον φακό του και να θυμηθούμε έναν άνθρωπο που ήξερε να βλέπει αυτό που οι περισσότεροι προσπερνάμε.

Και μέσα από τις φωτογραφίες του, να τον συναντήσουμε ξανά.

Θα είναι πάντα στις καρδιές μας.

Δημήτρης Τρουπής – Τάκης Τσογκαράκης

Photo copyright: Χρήστος Μπουκώρος