Η βόρεια του Eiger είναι μία παλιά γνωστή για τον διάσημο αλπινιστή / speed climber. Πρώτη φορά έβαλε την υπογραφή του στο ρεκόρ ανάβασης το 2007 όταν την σκαρφάλωσε σε 3 ώρες και 5 λεπτά. Πεπεισμένος ότι μπορούσε και καλύτερα, έναν χρόνο προπονήθηκε ειδικά για αυτόν τον σκοπό και το 2008 καταφέρνει την ανάβαση πάνω από μία ώρα ταχύτερα, σε ώρες και 47 λεπτά! Το 2011 όμως, ο Dani Arnold ο νεαρός Ελβετός που βαδίζει στα χνάρια του μεγάλου Ueli (νωρίτερα φέτος κατέρριψε το ρεκόρ ανάβασης στο Matterhorn του Kilian Jornet…), καταφέρνει να καταρρίψει το για πολλούς –αλλά όχι για τον ίδιο – αδιανόητο ρεκόρ σκαρφαλώνοντας την ορθοπλαγιά σε 2 ώρες και 28 λεπτά! Φέτος, 4 χρόνια μετά, το ρεκόρ πάει πάλι στα χέρια της Ελβετικής Μηχανής…

Για τον Steck που πρόσφατα έκλεισε τα 39, η διαφορά μεταξύ του τότε (2008) και του τώρα, έχει να κάνει με τις συνθήκες και το στυλ. «Σήμερα συνάντησα κορυφαίες συνθήκες, χρησιμοποιώντας εξοπλισμό πολύ ελαφρύτερο και ασφαλέστερο, κάτι που προφανώς με βοήθησε να πετύχω τον στόχο μου» ανέφερε ο Ελβετός στο Δελτίο Τύπου της Mountain Hardwear, βασικού του χορηγού. «Δεν πιέστηκα όπως το 2008 έχοντας μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ένιωθα άνετα καθόλη την διάρκεια του σκαρφαλώματος». Να σημειώσουμε ότι και το 2008 και τώρα, ο Ueli δεν χρησιμοποίησε τα σταθερά σχοινιά που έχουν φιξαριστεί στην Hinterstoisser Traverse, κάτι που έκανε ο Dani Arnold κατά την κατάρριψη του ρεκόρ το 2011.

Στην βόρεια του Eiger συναντάμε διαδρομές διαφόρων δυσκολιών. Η ευκολότερη παραμένει η κλασική διαδρομή που πρωτοσκαρφαλώθηκε στις 24 Ιουλίου του 1938 από μία ομάδα Γερμανο - Αυστριακών ορειβατών αποτελούμενη από τους Anderl Heckmair, Ludwig Vorg, Heinrich Harrer και Fritz Kasparek, παίρνοντας έτσι την ονομασία 1938 ή Heckmair Route. Η διαδρομή περιλαμβάνει 1.800 μέτρα ανάβασης με αρκετά περάσματα που φτάνουν τον V- βαθμό δυσκολίας (ED+) και πλαγιές με κλίσεις έως και 60^ο καλυμμένες με πάγο. Η ανάβαση από μία ορειβατική σχοινοσυντροφιά απαιτεί από 1-3 (ή και περισσότερες) ημέρες ανάλογα την εμπειρία της. Θεωρείται αρκετά επικίνδυνη λόγω αρκετών χιονοστιβάδων και πτώσεων πάγου και βράχων. Πρώτη φορά σκαρφαλώθηκε από Έλληνες, μετά από μία επική ανάβαση τον Ιούλιο του 1994, από τους Γιάννη Θεοχαρόπουλο, Δημήτρη Μπουραζάνη, Γιώργο Γκάλιο και τον αείμνηστο Μπάμπη Τσουπρά.

Η επανάληψη είναι η μήτηρ πάσης μαθήσεως για όλους και το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για τον Ueli Steck προφανώς. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες που προηγήθηκαν της κατάρριψης του ρεκόρ, ο Ueli σκαρφάλωσε στην βόρεια του Eiger 4 φορές! Στις 8 Νοεμβρίου, ο ίδιος μαζί με τον «δικό μας» Kilian Jornet κατάφεραν μία ανάβαση “car to car” από το Grindelwald σε λιγότερο από 10 ώρες. Τρεις μέρες μετά, στις 11 Νοέμβρη, κατάφερε μαζί με τον Ελβετό Nicolas Hojac την Heckmair σε 3 ώρες και 46 λεπτά, 40 λεπτά γρηγορότερα από οποιαδήποτε προηγούμενη ομαδική ανάβαση στην διαδρομή αυτή.

Βίντεο του Kilian Jornet από την πρόσφατη ανάβαση των δύο στο Eiger

Για τον ίδιο οι –ασυνήθιστα για Νοέμβριο ιδανικές- καιρικές συνθήκες που συνάντησε ήταν καταλυτικός παράγοντας για την επιτυχία του. «Ποτέ δεν μπορούμε να συγκρίνουμε αναβάσεις σε ορθοπλαγιές όπως του Eiger. Οι καιρικές συνθήκες καθιστούν κάθε εγχείρημα πολύ διαφορετικό κάθε φορά. Αυτό είναι όμως ένα από τα χαρακτηριστικά που προσδίδουν στον αλπινισμό μεγάλο ενδιαφέρον και μοναδικότητα. Για μένα πάντα θα έχει σημασία η προσωπική πρόκληση και η απόκτηση εμπειρίας που έρχεται μετά από κάθε ανάβαση…»

Μάθετε περισσότερα για τον Ueli Steck στην αποκλειστική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Advendure εδώ.